«فَبَشِّرْ عِبَادِ  الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ» ( زمر: 17،18)

نیلوفر - فرامز معنمد: این چند خط و این پرسش را دو سال پیش به مناسبت کشته شدن سیصد وسی امین کودک در غزه ، در نسبت الهیات و شر ، و رنج کودکان غزه و بمباران آن شهر نوشتم اکنون باز همان را برای کودکان سوری حلب و نیز یمنی در سال میلادی که گذشت ، می نویسم و می پرسم.


در غزه روزانه کودکان سبُعانه قتل عام می شوند ؛ آنها که می مانند هراسیده و ترس خورده تکه تکه شدن پدران و مادران و برادران و خواهران خود را که لحظه ای پیش بودند و اکنون توده ای گوشت لهیده و سیاه آغشته به خون اند می بینند و فریاد می زنند و کمک می خواهند .رنج کور و بی معنایی که بر سرشان از آسمان غزه می ریزد وگویی هیچ کس خود را بر این رنج و درد بی پایان مسئول نمی داند.چه فرقی می کند ، همه می بینند و همه می شنوند این درد و رنج را ، امّا کاری نمی کنند و یا شاید هم کاری نمی شود کرد!؟


1- شاید دلیل این بی عملی آن باشد که آن ها که می توانند کاری بکنند و قدرت بر توقّف این درد و رنج را دارند مهربان نیستند و شفقتی بر انسان ها و هم نوع خود ندارند مثلا منافع و عقاید مهم تری از این مهربانی و شفقت ورزی بر کودکان دارند که کاری بکنند .

2- شاید اگر می توانند و قدرتش را هم دارند و نوع دوستی و مهربانی بر هم نوع بر آن ها نیز نهیب می زند اما نمی دانند چه باید کرد ؟ و می هراسند هر ورود نادرستی به بدتر شدن اوضاع بیانجامد ؛ اگر چه مشفقانه آرزوی ریختن آبی بر این آتش دارند .

3- شاید آن کسانی که از سر شفقت و مهربانی می خواهند کاری بکنند و دانش و راه برون رفت آن را می دانند ولی، قدرت و تواناییی اجرای آن را ندارند ؛ آن قدر کم اند و ناتوان که کسی صدایشان را نمی شنود و قدرتی و اهرمی برای اجرای راه کارهای خود ندارند .

4-شاید گروه ها و افرادی باشند که به مقداری ازاین هرسه ( مهربانی و دانایی و توانایی ) برای توقّف این فاجعه و شرّ انسانی را دارند ؛ اما به اندازه ی کافی و مناسب از هرسه ی این توانایی ها ندارند تا به گونه ای تغییری در شرایط دهد و توقّفی بر این آتش شود .

5- اما ، علی رغم این ضعف انسانی ما آدم ها ، در الهیات خداوند را " مهربانترین " و "داناترین " و " تواناترین " می دانیم پس او چرا کاری نمی کند ؟ او که مهربانترین است و به واسطه توانایی بی منتهایش هیچ مانعی پیش روی ندارد ونیز به دلیل علم کامل اش می داند چگونه این سه را به هم نزدیک کند که کاری بشود تا کودکان غزه، حلب و یمن قتل عام نشوند و در این رنج شرّ و کور و عبث غرق نگردند ، چنان که نیز خدشه ای در تمشیّت امور دنیایش نشود ، آری ، پس چرا خدا کاری نمی کند؟!


6- و شاید می باید همچون حافظ زیر لب مأیوسانه سرود:


مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ
کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی؟

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ما 177 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم