«فَبَشِّرْ عِبَادِ  الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ» ( زمر: 17،18)

نیلوفر - محمد نصراصفهانی: چندی پیش یکی از اساتید دانشگاه، در سایت رادیو فردا، در رد رابطه منطقی بین دین و دموکراسی مطلبی را منتشر کرده بود که در شرایط فعلی، پرداختن به آن خالی از لطف نیست. ایشان در بیانی مختصر و مفید، به سه دلیل نسبت مردم‌سالاری و دین را پاردوکسیکال دانسته و خواسته بودند اثبات کنند که دین نمی‌تواند پایه دمکراسی باشد. ادله او محدود به این سه نظر بود که: 1- نقش دین ایجاد دموکراسی یا مردم‌سالاری نیست. هیچ دینی وجود ندارد که رسالت خود را ایجاد دموکراسی یا حتی بسط آن اعلام کرده باشد.

نیلوفر - محمد نصر اصفهانی : 1- در یک شرایط فردی و اجتماعی خاص، انسان[1] شایسته، راستگو و امینی مدعی می‌شود که من فرستاده خدا هستم: «صِدِّيقًا نَّبِيًّا» (مریم:56)، «رَسُولٌ أَمِينٌ» (شعراء:143) راستگویی و امانت‌داری دو ویژگی اصلی انبیا است که در طول زندگی آنان، برای مردم ثابت شده است. انبیا محتوای پیام خود را برای مردم روشن می‌کنند و از مردم می‌خواهند که در مورد محتوای پیام آنان تعقل و تفکر کنند.

نیلوفر - محمد نصراصفهانی: قرآن کریم به صورت مکرر مومنان را سفارش به قیام به قسط، عدل و انصاف نموده است[1]و بعد از توحید، مهم‌ترین هدف انبیا را این دانسته است که دعوت انبیا زمینه‌ای شود تا خود مردم به قسط و عدل قیام کنند.[2] این دعوت با تمایلات حق‌طلبانه فطری انسان‌ها نیز هماهنگ بود. بازخورد این دعوت، ترغیب و تشویق بر افراد و اقشار گوناگون جامعه نبوی قابل مطالعه است. این مقاله بر آن است تا نقش این توصیه را بر زنان عصر نزول وحی مطالعه کند.

محمد نصر اصفهاني: از میان شخصیت‌های جهان اسلام و تشیع، امام حسین (ع) از ویژگی منحصر به فردی برخوردار است به طوری که در طول تاریخ مورد توجه خاص و عام بوده است. پرسش این است که چرا امام حسین نسبت به دیگران هویت ممتازی پیدا کرده است؟ گویی این پرسش، پرسش دشوار تاریخ است که هر سال در عزاداری‌ها به این صورت تکرار می‌شود که: «این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست؟» پاسخ‌های متعدد و بعضاً متعارض به این پرسش، موقعیت پیچیده هویت امام حسین را به نمایش گذاشته و به حادثه کربلا موقعیتی هرمنوتیکی بخشیده است به طوری که هر کس بنابر فضای فرهنگی‌تاریخی، افق فکری، انتظارات و پیش‌فرض‌های خود از این حادثه خوانش متفاوت به دست داد.

محمد نصراصفهانی: در خطبه سی و چهار نهج البلاغه آمده است: «أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ‏ عَلَيَ‏ حَقٌ‏؛ ای مردم، به نفع من حقی به ضرر شما و به نفع شما، حقی به ضرر من است.» یعنی اگر برای کسی حقی در نظر گرفته شده باشد در مقابل آن تکلیفی هم بر عهده او گذاشته شده است.