«فَبَشِّرْ عِبَادِ  الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ» ( زمر: 17،18)

دین و عقلانیت


« تضعیف عقلانیت یا، به تعبیر بهتر، تحقیر عقلانیت هیچ چیز به سود دین ودیندارى فراهم نمى آورد، زیرا اگر مدافعان دین و دیندارى را از دغدغه ایضاح مدعیات خود و ارائه ادله قوى بر آن مدعیات آسوده خاطر مى دارد، از مخالفان دین و دیندارى نیز همین جمعیت خاطر را دریغ نمى‌كند.در جهانى كه در آن به عقلانیت بى مهرى شود طرفین نفى و اثبات كننده هر گزاره‌اى خود را بى نیاز از تقویت دلیل و ارائه سخنان موجّه و مستدل مى پندارند; و این رویداد اگر آبى به آسیاى دینداران بریزد همان آب را به آسیاى بى دینان نیز روانه خواهد كرد. »

کلام در روزگار ما

کلام جدید؛ مفهوم و مسائل آن. در ذيل عنوان ياد شده، دو تن از استادان و فرهيختگان حوزه و دانشگاه، به پنج‏سؤال مجله نقد و نظر درباره «كلام در روزگار ما» پاسخ داده‏اند. خواننده در اين اقتراح پاسخهاى دانشوران ذيل را خواهد خواند: صادق لاريجانى(استاد حوزه علميه); مصطفى ملكيان(استاد حوزه علميه و دانشگاه).

دفاع عقلانی از دین (2)

آیا دفاع عقلانی از دین سرانجام به سود دین خواهده بود؟ در ذيل عنوان ياد شده، تنى چند از فرهيختگان حوزه و دانشگاه، به ده سؤال مجله نقد و نظر درباره «دفاع عقلانى از دين‏» پاسخ داده ‏اند . خواننده در اين اقتراح، بخش دوم پاسخهاى دانشوران ذيل را خواهند خواند: غلامرضا اعوانى، استاد دانشگاه; رضا داورى، استاد دانشگاه; جعفر سبحانى، استاد حوزه علميه، محمد لگنهاوزن، استاد دانشگاه; مصطفى ملكيان، استاد حوزه علميه و دانشگاه.

دفاع عقلانی از دین (1)

آیا می توان دفاع عقلانی از دین داشت؟  در ذيل عنوان ياد شده، تنى چند از فرهيختگان حوزه و دانشگاه، به ده سؤال مجله نقد و نظر درباره «دفاع عقلانى از دين‏» پاسخ داده‏اند . خواننده در اين اقتراح، بخش اول پاسخهاى دانشوران ذيل را خواهند خواند:  غلامرضا اعوانى، استاد دانشگاه / رضا داورى، استاد دانشگاه  / جعفر سبحانى، استاد حوزه علميه  / محمد لگنهاوزن، استاد دانشگاه  / مصطفى ملكيان، استاد حوزه علميه و دانشگاه.

 

سنت‏گرايى؛ شناخت و سنجش جریان های فرهنگی سنتگرایی

شناخت و سنجش جريان‏هاى معاصر فرهنگى، اگرچه دغدغه نسل امروز ما است; ولى گام نهادن در مسير اين شناخت‏ بدون تامل نظرى و كوشش در فهم آنها، تمناى محال است. از ميان جريان‏هاى فرهنگى روزگار ما، سنت‏گرايى درخور توجه و تامل است. بر اين روى نقدونظر، پرسش‏هايى را در زمينه يكى از جريان‏هاى سنت‏گرايى طرح كرد و خوان سخن را گسترد و آنچه در پى مى‏آيد پاسخ سه تن از اساتيد است: غلامرضا اعوانى (استاد دانشگاه); محمود بينا مطلق (استاد دانشگاه); مصطفى ملكيان (استاد حوزه و دانشگاه).

(نیاز به ویرایش)

سنت و تجدد

«...ارجمندترين شاخصه تجددگرايى، كه اتفاقا بيش از هر چيز ديگرى هم مورد حاجت ماست، آزادانديشى و مطالبه دليل و استدلال‏گرايى و سرفرونياوردن در برابر هيچ چيزى جز دليل و برهان است. اين استدلال‏گرايى نوعى برابرى‏طلبى، (egalitarianism) فرهنگى است كه اگر بجد گرفته شود هيچكس نمى‏تواند جز به قوت دليل و برهان كسب امتياز و تفوق كند و، در نتيجه، جلوى هرگونه عوامفريبى و شيادى و نيز هرگونه خشونت‏طلبى و هراس‏افكنى سد مى‏شود. استدلال‏گرايى اگر عملا هم نتواند عوامفريبان و شيادان و نيز خشونت‏طلبان و هراس‏افكنان را از دخالت در امور و شؤون انسانها باز دارد، بارى، لااقل مى‏تواند آنان را آن‏گونه كه هستند بنماياند....»



google-site-verification: google7a6d7632a8557852.html