«فَبَشِّرْ عِبَادِ  الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ» ( زمر: 17،18)

 سوسن شريعتي: نوستوس (nostos) یعنی بازگشت و آلگو (algo) یعنی درد، نوستالژی، یعنی دردِ بازگشت. دردِ بازگشت، دردِ یک جدا‌افتاده است، جداافتادن از مکانی که به‌دنبال تجربه گسست و جاکَن‌شدن، از آن دور افتاده‌ای. این مکان ازدست‌رفته است که به‌دنبال جدایی بدل می‌شود به زمان ازدست‌رفته، می‌شود دیروز. در نتیجه، نوستالژی عبارت است از دردِ بازگشت یا میل به بازگشت به جایی در دیروز.

 دکتر سوسن شریعتی در همایش آیین روشنگری؛ بزرگداشت دکتر علی شریعتی در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران اظهار کرد: شریعتی هنوز از میدان دید و بزنگاه اجتماعی و تاریخی ما به بیرون نرفته و به حاشیه رانده نشده است و چه خوب که هنوز به موضوعی خنثی تبدیل نشده است. شاید به همین دلیل است که هنوز بر سر پروژه اش، فضایل و احیانا بدی هایش اجماعی نیست.

 سوسن شریعتی: عشق یا اروس همچون خاطره است، خاطره‌ای همچون ازل تام، کامل و بی‌نقص و ازدست‌رفته که قرار است من در جست‌وجوی خویش در زمین به او برگردم، ‌یک‌جور بازگشت به خویش است، منتها این خویشی که دیگری در درونش مستتر است و هدف این جست‌وجو، بازگشت به تمامیت ازدست‌رفته و تمام شدن است و در یکدیگر محو شدن است؛ بنابراین در ورسیون اولیه‌ی اروس ما یک تمامیت بوده‌ایم که دو نیمه شدیم و تمام آرزوی عشق، رسیدن به وحدت اولیه و دومرتبه یکی شدن است.

سوسن شریعتی: آنچه شهروندي در ايران را دستخوش تناقض مي‌كند، تناقض اميد و اعتراض است. در درون مفهوم اميد، نارضايتي وجود دارد و در درون نارضايتي اعتراض و در درون اعتراض ميل به بازسازي و پذيرش مسووليت. اما اعتراض به آنچه هست و در نتيجه طرح اندازي فرداهاي بهتر، هميشه متهم به نوعي سياه نمايي امر موجود است و مشكوك تلقي مي‌شود.

 سوسن شریعتی: «نه» كليدواژه فهم انديشه شريعتي است. تجربه آزادي انسان با نه آغاز مي‌شود. البته بايد بهايش را بپردازد تا مسووليت معنا پيدا كند: هبوط نتيجه آن است (كتاب هبوط را بايد با كتاب كوير خواند) شريعتي البته به اين «نه» گفتن را ادامه مي‌دهد: «نه» گفتن به اشكال سه‌گانه سلطه (زر و زور و تزوير) در حوزه اجتماعي. «نه» گفتن به نظام [‏‏‏‎شاهنشاهي] و آري گفتن به نهضت؛ در حوزه اسلامي باز تكيه مي‌كند به «نه» شيعه در برابر اسلام دولتي. در حوزه تجربه ديني مي‌شود «نه» به اراده‌يي كه گفته است خوردن ميوه، ممنوعه... اين نه همين طور ادامه پيدا مي‌كند تا زندگي معنا بيابد.

ما 141 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم