معلم عاشق و روایتگر خردمند

|حسام‌الدین سراج | ‎نمى‌دانم چرا و چگونه یک انسان برگزیده مى‌شود که قرار است حرف‌ها و رفتارهایى را در قالب آثار هنرى دلنشین و کردارى خلاقانه به انسان‌هاى دیگر بیاموزد.‌‎همیشه آوازهاى استاد شجریان ‎برایم، اعجاب‌انگیز بوده است:‎انتخاب شعر مناسب، ‎تکنیک عالى، ‎رنگ صداى دلنشین، ‎ملودى کلام درست، ‎تلفیق عالى ‎و طراحى درست مضامین شعر در دستگاه ‎که این امر در…

|حسام‌الدین سراج |

‎نمى‌دانم چرا و چگونه یک انسان برگزیده مى‌شود که قرار است حرف‌ها و رفتارهایى را در قالب آثار هنرى دلنشین و کردارى خلاقانه به انسان‌هاى دیگر بیاموزد.‌‎همیشه آوازهاى استاد شجریان

‎برایم، اعجاب‌انگیز بوده است:
‎انتخاب شعر مناسب، ‎تکنیک عالى، ‎رنگ صداى دلنشین، ‎ملودى کلام درست، ‎تلفیق عالى ‎و طراحى درست مضامین شعر در دستگاه ‎که این امر در اغلب اوقات به‌صورت بداهه اتفاق مى‌افتاد.
‎او در آواز ایرانى شاهکارهاى بسیارى خلق کرده است که سالیان سال براى اهل دل و اهل ادب و هنر قابل استفاده خواهد بود.
‎لایه پنهان این آثار، انتخاب رندانه اشعار عبرت‌آموز و اعتراض‌آمیز بود.‌‎اگر شجریان نبود شاید حافظ و سعدى و مولانا و باباطاهر و نظامى و امثالهم آن‌گونه که مى‌بایست امروز در دسترس نسل جدید باشد، نمى‌بود.‌‎من بسیارى از محفوظات ادبى خود را نظیر غزلیات حافظ و سعدى و مولانا‎، دوبیتى‌هاى باباطاهر و… مدیون ایشان هستم.
‎شجریان برگزیده بود. ‎لطف و مهر خداوندى بسیار شامل حال وى بود. ‎خداوند به او حنجره داوودى عطا کرده بود. ‎هوش و خرد سرشار براى انتخاب درست و هوشمندانه مسیر، به او تفویض شده بود.


‎نمى‌گویم، شجریان، تافته جدابافته بود. ‎نمى‌گویم، منجى یا پیشواى اجتماعى بود؛ ‎اما شجریان: ‎یک انسان وارسته، ‎یک هنرمند فرهیخته، ‎یک معلم عاشق، ‎یک روایتگر خردمند و آوازخوان سوز و گداز مردمش بود. ‎مردمى به متانت و وقار تاریخ ایران ‎و به سختى و رنج نامردمى‌هاى زمان. او همیشه با مردم بود، براى مردم خواند و نهایت تلاشش، بیدارى مردم بود. ‎هنرمندى که عاشقانه معلمى کرد‌.‎ وجه فعالیت اجتماعى او در حمایت از هنر حقیقى و اعتلا و اشاعه آن بسیار قابل توجه و بااهمیت است، به‌نحوی‌که مى‌توان گفت بخش عمده‌اى از موفقیت او در جلب و جذب دل‌هاست؛ ‎ازاین‌رو و به دلایل فراوان دیگر شجریان استاد بود و لقب استاد برازنده وجودش بود و ‎خسرو آواز ایران شد.‌‎خداوند مهر‌آفرین مهر او را در دل مردم نهاد.‎تا وقتى که از عشق و حکمت و عرفان و اتحاد مى‌خواند، به گوش جان بنیوشند، ‎استاد محمدرضا شجریان پدیده قرن معاصر بود، باشد که آثار او را چون گل‌هاى بهارى هر روز با صفا و با طراوت بیشتر بشنویم و از آن درس مهر و معرفت و زیبایى بیاموزیم.

 ‎او در حقیقت مطرب عشق بود و با آواى آسمانى خود دل‌هاى ما را به بهشت عشق و زیبایى مى‌برد.


‎مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد/
‎نقش هر پرده که زد راه به جایی دارد
‎عالم از ناله عشاق مبادا خالى/
‎که خوش‌ آهنگ و فرح‌بخش صدایی دارد
‎پیر دردى‌کش ما گرچه ندارد زر و زور/
‎خوش عطا‌بخش و خطا‌‌پوش خدایى دارد.
‎«حافظ»
‎ و امروز این بیت زبان حال همه دوست‌داران و بستگان شماست:
‎اى که در محفل معشوق ازل جا دارى/
‎یاد دار آن که گه قرب ز ما یاد آرى.


‎با دلى اندوهگین و چشمانى اشک‌بار در چهلمین روز درگذشت استاد نازنینم استاد محمدرضا شجریان.

منبع: شرق

۰ ۰ آرا
ارزیابی شما
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
مشاهده همه ی نظرات
فهرست
0
دیدگاه خود را با نویسنده و خوانندگان در میان بگذاریدx
()
x