بازگشت به «کتاب» با بازاندیشی «قرآن»؛نقدی به رویکرد نصر حامد ابوزید
آرش سلیم: زنده یاد نصر حامد ابوزید در راستای ارائه راه حل برای زیست مسالمت آمیز مسلمانان (رادیکال) با جهان مدرن و زندگانی بهتر، رویکردی نو به قرآن [۱] [۲] [۳] را لازم می داند. بنا بر نظر ابوزید (و دیگران)، در «بازاندیشی قرآن» (Rethinking the Qur'ân) باید با قرآن به مثابه «گفتار» تعامل کرد. چرا که فهم «قرآن عربی» به مثابه «گفتار»، در مقایسه با فهم «مصحف در دست» به مثابه «متن»؛ به نتایج متفاوتی می انجامد.
روشنفکر بهمثابه فرآیند؛ آسیبشناسی روشنفکری معاصر
ناصر فکوهی: اعلام آسیب نیز لزوما و به صورتی خودکار به درمان آسیب ارتباطی ندارد. هنگامیکه پزشکی به بیماری بگوید که بیمار است، بهاین معنا نیست که قطعا میتواند آن بیماری را مداوا کند. همه ما نام بیماری لاعلاج را شنیدهایم؛ بیماریهایی که اساسا درمانی برای آنها وجود ندارد. بنابراین، تکیه به روی آسیب الزاما به این معنا نیست که راهحلی برای مداوای آن وجود داشته باشد. این مسئله یکی از مشکلاتی است که در ایران با آن مواجهیم؛ به محض آنکه نام آسیبشناسی به زبانها میآید، از شما به عنوان جامعهشناس میخواهند که راهحلی برای علاج آن داشته باشید.
فلسفه تفكر است و تفكر تاريخ دارد
غلامحسین ابراهیمی دینانی: در سالهاي گذشته فيلسوف بايد در خفا درباره فلسفه كار ميكرد و ما حتي در دوره جواني كتاب فلسفه را پنهان ميكرديم، زيرا نگاهها به فلسفه منفي بود، در حالي كه در غرب بعد از رنسانس فلسفه آزادانه رشد خود را ادامه داد و فلاسفه در يك فضاي آزاد علمي كار ميكردند.
گزارشی از نشست بررسی مقاله ی «مشكل اصلی سازمان روحانيت»
صابر صادقي:شهيد مرتضي مطهري، از نخستين روحانيوني بود كه فضاي دانشگاهي را عميقا تجربه كرد، ضمن آن از حضور در عرصه عمومي هراسي نداشت و فعالانه در فضاهاي روشنفكري كشور حاضر ميشد. همين ويژگي يعني بيرون آمدن از محدوده حوزه سنتي و تجربه ديگر محافل، سبب شده بود كه بتواند با نگاهي وسيعتر نقاط قوت و ضعف به تعبير خودش «سازمان روحانيت» را دريابد. تاكيد او بر ساز و كار اقتصادي سازمان روحانيت و نحوه تعامل آن با جامعه و مردم نشانگر بينش ژرف و دورانديشانه اين استاد حوزه و دانشگاه بود.
ضرورت مواجهه پدیدارشناسانه با غرب
بیژن عبدالکریمی: هدف این مقاله برجستهکردن رویکرد پدیدارشناسانه هم در مواجهه با سنت تاریخی خودمان و هم با غرب و بهچالش کشیدن شیوههای مواجهه غیرپدیدارشناسانه با تاریخ بهطور کلی و با سنت تاریخی خودمان از یک سو، و با فرهنگ و تمدن غرب از سوی دیگر و بهطور خاص است. نگارنده این مقاله معتقد است که تفکر آینده بشری و نیز تقدیر تاریخی آینده ما ایرانیان بهطور کلی از رهگذر رویکرد پدیدارشناسانه عبور خواهد کرد.(+ فایل سخنرانی دکتر عبدالکریمی در دانشگاه مفید تحت عنوان «ضرورت مواجهه پدیدارشناسانه با فرهنگ و تمدن غرب» )
ملاحظاتی انتقادی دربارهی "مکتب در فرایند تکامل"
عبدالله ایماگر: دورهی «غیبت صغری» بحرانیترین دوره در تاریخ تشیع امامی بود؛ به این ترتیب که امام حسن عسکری (ع) در سال 260 هجری وفات یافت و جامعهی شیعه به خصوص در عراق، ناگهان با اختلافات بزرگی مواجه شد. متکلمان شیعه در این دوره، 2 وظیفهی دشوار دفاع از مکتب تشیع و عرضهی تحلیلها و تفسیرهای جدید از مبانی بنیاد آن را بر عهده داشتند. در این دوره که نزدیک به یک قرن به طول انجامید، به تدریج مکتب تشیع (شیعه 12 امامی) تکامل یافت.
قاسم انصاری مشرب عرفانی مولانا را تحلیل میکند
دوازدهمین نشست بنیاد شمس تبریزی و مولانا با سخنرانی دکتر قاسم انصاری برگزار میشود. به گزارش بنیاد شمس تبریزی و مولانا، دوازدهمین نشست از سلسله نشستهای ماه گفتار بنیاد شمس تبریزی، دوشنبه نهم اردیبهشت ماه جاری با عنوان «مشرب عرفانی مولانا» برگزار خواهد شد.
راه تولید علم در ایران از منظر دکتر اعوانی
«باید به توحید علم و وحدت علمی برگردیم تا دوباره بتوانیم دید الهی نسبت به علوم داشته باشیم.» این بخشی از پاسخ دکتر اعوانی به این پرسش است که تولید علم در جامعه ما چگونه ممکن می شود؟ به گزارش خبرآنلاین بخشی از سخنان دکتر غلامرضا اعوانی، استاد فلسفه دانشگاه، در این باره را را میتوانید در اینجا بشنوید. دریافت فایل
